بارون...درد...بی راه پس و پیش...

چقدر بده بخوای به سمتش بری و نتونی

پاتو قلم کرده باشه که نتونی بری سمتش

و تو به زور خودتو بکشونی سمتش

ولی این بار بدنت زخم بخوره

فکر کن تو این وضعیت و پر زخم

نه میتونی سمتش بری

نه حتی برگردی

یه زندانی بدون زندانبان

حالا که زخمات عمیقن و راه پیش و پس نداری

چیزی جز مرگ راه نجات نیست...

من زخمیم...

خیلی وقته درد میکشم...

خیلی وقته...

پ.ن: لعنت به بارونِ دوست داشتنی... :)

پرسه های مغزم...